Η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, τα συμπτώματα και η θεραπεία της οποίας ποικίλλουν, είναι μια από τις πιο κοινές παθολογίες του μυοσκελετικού συστήματος.
Αυτή η κατάσταση χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι αναπτύσσονται εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, οι οποίες εξαπλώνονται με την πάροδο του χρόνου στους συνδέσμους και τον οστικό ιστό των σπονδύλων της οσφυοϊερής σπονδυλικής στήλης. Μια οξεία διαδικασία, ελλείψει θεραπείας, γίνεται αναπόφευκτα χρόνια.
Μια εκφυλιστική ασθένεια μπορεί να μετατρέψει ένα υγιές άτομο σε άτομο με αναπηρία.
Βαθμοί οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής περιοχής ταξινομείται σε 4 μοίρες. Η εξέλιξη της νόσου έχει ως εξής:
Πρώτος βαθμός. Στο εσωτερικό μέρος του ινώδους δακτυλίου, σχηματίζονται ζημιές με τη μορφή ρωγμών, μέσα στις οποίες διεισδύει το περιεχόμενο του πολφικού πυρήνα, προκαλώντας ερεθισμό. Αυτό είναι το αρχικό στάδιο της οστεοχονδρωσίας. Η παραμόρφωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων είναι ελάχιστα έντονη και προκαλεί αντανακλαστικό πόνο κατά τις απότομες κινήσεις και την ανύψωση βαρέων αντικειμένων. Οι δυσάρεστες αισθήσεις στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης μπορεί να είναι μέτριες και να εκδηλωθούν:
- lumbodynia – τοπικός, διαρκής πόνος στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
- οσφυϊκή μοίρα – ξαφνικός επώδυνος «πυροβολισμός» στο κάτω μέρος της πλάτης.
Δεύτερος βαθμός. Οι καταστροφικές διεργασίες στον ινώδη δακτύλιο συνεχίζονται. Η απόσταση από τον έναν σπόνδυλο στον άλλο μειώνεται, προκαλώντας συμπίεση των νευρικών ινών. Υπάρχει ενόχληση στο κάτω τρίτο της πλάτης, η οποία μερικές φορές εξελίσσεται σε κρίσεις πόνου.
Τρίτου βαθμού. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η τελική καταστροφή του ινώδους δακτυλίου συμβαίνει με εξώθηση του πολφικού πυρήνα. Τα αγγεία και οι νευρικές απολήξεις συμπιέζονται από μεσοσπονδύλιους δίσκους. Σχηματίζεται μεσοσπονδυλική κήλη. Η σπονδυλική στήλη καμπυλώνεται, σχηματίζοντας:
- λόρδωση - μια τοξωτή παραμόρφωση στην οσφυϊκή περιοχή, με κυρτότητα της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός.
- κύφωση - μια θέση αντίθετη από τη λόρδωση, όταν το τόξο σχηματίζεται προς την εξωτερική κατεύθυνση.
- Η σκολίωση είναι μια παθολογική καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά.
Τελευταίο πτυχίο Η οστεοχόνδρωση θεωρείται η πιο σοβαρή και επικίνδυνη. Αυτή τη στιγμή, η σπονδυλική στήλη έχει ήδη παραμορφωθεί, η κανονική κινητική δραστηριότητα χάνεται. Οι ακτινογραφίες δείχνουν οστικές αναπτύξεις στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης - μια απάντηση από το σώμα. Μπορεί να μην υπάρχει πόνος για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά αυτό δεν σημαίνει βελτίωση. Τα άτομα που πάσχουν από οστεοχόνδρωση σταδίου 4 της ιεροοσφυϊκής περιοχής συχνά γίνονται ανάπηρα. Ο λόγος είναι ότι σε αυτό το στάδιο η διαδικασία είναι περίπλοκη.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
Μεταξύ των αιτιών της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας είναι οι ακόλουθες:
- Δυσανάλογο φορτίο στη σπονδυλική στήλη. Ένα άτομο είναι ένα όρθιο πλάσμα, επομένως, σε όρθια θέση, το φορτίο στη σπονδυλική στήλη θεωρείται φυσιολογικό. Όταν εκτελείτε διάφορες ενέργειες, πρέπει να κινείστε, να λυγίζετε και να χαλαρώνετε. Προκειμένου να διατηρηθεί το σώμα στην επιθυμητή κατάσταση, το μυοσκελετικό σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση παρατεταμένης έντασης. Σε καθιστή θέση, το φορτίο στη σπονδυλική στήλη αυξάνεται και ενώ ξαπλώνετε ανάσκελα, γίνεται ελάχιστο. Όταν ένα άτομο παραμένει σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, η οσφυϊκή και η ιερή μοίρα της σπονδυλικής στήλης υπερφορτώνονται και οι μύες δεν ξεκουράζονται, κάτι που αρχικά δημιουργεί αίσθημα δυσφορίας και μετά πόνο. Αυτός ο παραμορφωτικός παράγοντας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης.
- Καθιστικός τρόπος ζωής. Συμβάλλει στην ανάπτυξη διαφόρων παθολογιών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επηρεάζουν τις σπονδυλικές δομές. Το παρατεταμένο κάθισμα προκαλεί παραμόρφωση του χόνδρινου ιστού και μείωση του μυϊκού τόνου, προκαλώντας την ανάπτυξη οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης.
- Υπερβολική σωματική δραστηριότητα. Τόσο η έλλειψη ενεργητικής σωματικής δραστηριότητας όσο και η περίσσευσή της δεν φέρνουν τίποτα καλό στο μυοσκελετικό σύστημα. Η μακροχρόνια, σκληρή δουλειά, ειδικά που σχετίζεται με την ανύψωση και τη μεταφορά βαρέων αντικειμένων, οδηγεί σε υπερβολική καταπόνηση των μυών της πλάτης και προκαλεί το σχηματισμό σπονδυλικής κήλης.
- Διαταραχές της στάσης του σώματος. Η παραμόρφωση των δίσκων μεταξύ των σπονδύλων μπορεί επίσης να προκληθεί από ακατάλληλο περπάτημα. Ο λόγος είναι και πάλι το ανομοιόμορφο φορτίο στη σπονδυλική στήλη. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν την ελαστικότητα και την κινητικότητα, και ως εκ τούτου είναι πιο πιθανό να καταστραφούν. Οι ηλικιωμένοι και οι ηλικιωμένοι υποφέρουν περισσότερο από παρόμοια προβλήματα από άλλους.
- Οστικά ελαττώματα, κληρονομικές παθολογίες, τραυματισμοί και μολυσματικές βλάβες. Συχνά, η οστεοχόνδρωση είναι συνέπεια διαταραχών του μυοσκελετικού συστήματος που υπήρχαν κατά τη γέννηση. Για παράδειγμα, όταν ο χόνδρινος ιστός του σώματος είναι από τη φύση του εύθραυστος. Επιπλέον, οι παθολογίες της σπονδυλικής στήλης αναπτύσσονται μετά από τραυματικούς τραυματισμούς και μολυσματικές διεργασίες, όπως στην οστεομυελίτιδα και τη φυματίωση.
- πλατυποδία. Σημάδια ενός «ειδικού» ποδιού είναι η απουσία εγκοπής και τα πεσμένα τόξα. Όσοι έχουν αυτό το χαρακτηριστικό συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα στη σπονδυλική στήλη. Αυτό οφείλεται στο αυξημένο φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους κατά το περπάτημα. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους, εκτίθενται σε αυξημένη σωματική επίδραση όταν κινούνται, επομένως φθείρονται γρήγορα
- Παχυσαρκία. Το περιττό βάρος είναι πρόβλημα και επιπλέον επιβάρυνση για τον οργανισμό. Όλα τα όργανα και τα συστήματα υποφέρουν, συμπεριλαμβανομένης της σπονδυλικής στήλης.
- Παθολογικές διεργασίες. Οι δυσλειτουργίες διαφόρων δομών μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος. Έτσι, παράγοντες που προκαλούν οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι οι ενδοκρινικές διαταραχές, τα καρδιαγγειακά προβλήματα και η δυσλειτουργία του πεπτικού συστήματος.
- Λάθος τρόπος ζωής. Πολλοί άνθρωποι δεν δίνουν αρκετή προσοχή σε τόσο απλά και σημαντικά πράγματα όπως η σωματική δραστηριότητα, η ισορροπημένη διατροφή και ο κανονικός ύπνος. Ένας οργανισμός που υπάρχει υπό στρες για μεγάλο χρονικό διάστημα γίνεται αποδυναμωμένος και ευάλωτος. Μεταξύ άλλων παθολογιών που μπορούν να προκύψουν σε τόσο «γόνιμο» έδαφος είναι η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση.
Συμπτώματα οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης
Οι παθολογικές αλλαγές στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης εκδηλώνονται με σοβαρά συμπτώματα.
- Πόνος στη μέση είναι το πιο εντυπωσιακό «σήμα» της ανάπτυξης οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης. Μιλάει για την παρουσία του «ριζικού συνδρόμου», όταν η συμπίεση των νευρικών απολήξεων της σπονδυλικής στήλης προκαλεί πόνο στην οσφυϊκή περιοχή. Το άτομο γίνεται κουρασμένο και ευερέθιστο. Με την πάροδο του χρόνου, η εκτέλεση απλών και οικείων ενεργειών γίνεται μεγάλο πρόβλημα λόγω του πόνου στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Εάν έχει δημιουργηθεί μεσοσπονδυλική κήλη στην οσφυϊκή περιοχή, ο πόνος ακτινοβολεί στο κάτω πόδι, στο πίσω μέρος του μηρού και στο πόδι. Με την πάροδο του χρόνου, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να καθίσετε και να περπατήσετε. Οι δυσάρεστες αισθήσεις δεν φεύγουν ούτε σε ξαπλωμένη θέση. Η προσωρινή ανακούφιση μπορεί να εναλλάσσεται με περιόδους έξαρσης.
- δυσλειτουργία του ουρογεννητικού συστήματος. Εκδηλώνονται ως πόνος στην περιοχή των νεφρών και συχνή επιθυμία για ούρηση. Η παραμόρφωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων προκαλεί μετατόπιση της οσφυϊκής περιοχής σε σχέση με το ιερό οστό. Αυτό επηρεάζει τη λειτουργία των εσωτερικών αναπαραγωγικών οργάνων στις γυναίκες και προκαλεί προβλήματα με την ισχύ στους άνδρες.
- μειωμένη ευαισθησία των ποδιών στην περιοχή των ποδιών. Μπορεί να είναι είτε μερική είτε απόλυτη. Ταυτόχρονα, τα αντανακλαστικά αυτού του μέρους του σώματος εξασθενούν. Η προοδευτική παθολογία οδηγεί σε πλήρη απώλεια της αίσθησης στα κάτω άκρα.
- διαταραχές βάδισης. Ο πόνος στην οσφυϊκή περιοχή με οστεοχονδρωσία προκαλεί απόκλιση ενός ατόμου όταν περπατά προς την αντίθετη κατεύθυνση από εκεί που πιέζονται οι νευρικές ίνες. Η κατάσταση δεν επιτρέπει το περπάτημα μεγάλων αποστάσεων. Ένα άτομο που κουτσαίνει αναγκάζεται να σταματά από καιρό σε καιρό, περιμένοντας να υποχωρήσει ο πόνος. Η έγκαιρη ιατρική βοήθεια μπορεί να σώσει ένα άτομο από αναπηρία.
Θεραπεία της οστεοχόνδρωσης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται εάν η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία αντιμετωπίζεται και πώς συμβαίνει. Όταν γίνεται η διάγνωση και γίνεται η διάγνωση, καθορίζονται οι θεραπευτικές τακτικές.
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι με τις οποίες αντιμετωπίζεται η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία. Ποιο από αυτά είναι απαραίτητο και σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει μια ασθένεια ή να ανακουφίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την κατάσταση ενός ατόμου καθορίζεται από τον γιατρό.
Κάποιος αντιμετωπίζει τον εαυτό του αποκλειστικά με λαϊκές θεραπείες, στο σπίτι, ξεχνώντας ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο με την έγκριση ειδικού ιατρού και μόνο ως μέρος σύνθετης θεραπείας.
Φαρμακευτική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση:
- Μορφές δισκίων?
- ενέσιμα διαλύματα;
- παρασκευάσματα για εξωτερική χρήση - αλοιφές και τζελ.
Τα φάρμακα συνταγογραφούνται για την εξάλειψη της φλεγμονής και την ανακούφιση του πόνου στην οσφυϊκή περιοχή. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σπίτι.
Αυτά θα μπορούσαν να είναι:
- αναλγητικά;
- μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- φάρμακα για μυϊκούς σπασμούς (μυοχαλαρωτικά).
- μέσα για την αποκατάσταση του ιστού χόνδρου (χονδροπροστατευτικά).
- κορτικοστεροειδή (φάρμακα που περιέχουν ορμόνες των οποίων η δράση στοχεύει στην ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή)
- βιταμίνες.
Η πορεία της θεραπείας συνταγογραφείται από γιατρό, ο οποίος, ως πρόσθετη θεραπεία, μερικές φορές συνταγογραφεί χάπια ή φάρμακα που ηρεμούν το νευρικό σύστημα.
Φυσικοθεραπεία για οσφυϊκή οστεοχονδρωσία
Μια άλλη κοινή μέθοδος που ανακουφίζει από τα συμπτώματα της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης είναι η φυσιοθεραπεία. Επηρεάζοντας τη σπονδυλική στήλη και το κάτω μέρος της πλάτης, ενισχύει τις μεταβολικές διαδικασίες και τις διαδικασίες αποκατάστασης.
Τις περισσότερες φορές συνταγογραφούνται:
- μαγνητική, λέιζερ και ηλεκτροθεραπεία.
- φωνοφόρηση;
- μέθοδος κρουστικού κύματος.
- εκτονωτική θεραπεία?
- μασάζ δόνησης?
- λουτροθεραπεία.
Ο γιατρός αποφασίζει πόσες και ποιες διαδικασίες θα χρειαστούν.
Η φυσιοθεραπεία είναι αποτελεσματική όταν πρόκειται για τα αρχικά στάδια της παθολογίας. Αλλά, όπως και άλλοι τύποι θεραπείας, έχει αντενδείξεις. Επομένως, κατά τη συνταγογράφηση αυτής της μεθόδου, ο γιατρός λαμβάνει υπόψη πολλούς παράγοντες.
Θεραπευτικές ασκήσεις για οσφυϊκή οστεοχονδρωσία
Ένα σύνολο σωματικών ασκήσεων που μπορούν να ενδείκνυνται για την οσφυϊκή οστεοχονδρωσία στοχεύει στην αποκατάσταση της κινητικότητας αυτού του τμήματος της σπονδυλικής στήλης.
Η κανονικότητα θεωρείται η κύρια προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητά του. Οι ασκήσεις που εκτελούνται περιστασιακά δεν θα φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Εάν το σώμα έχει ήδη επιπλοκές που προκαλούνται από οστεοχονδρωσία, αυτή η μέθοδος δεν χρησιμοποιείται. Επιπλέον, αντενδείξεις για τη χρήση του είναι σοβαρές παθολογίες άλλων οργάνων και συστημάτων, καθώς και η παρουσία πόνου στην περιοχή της πυέλου και πάνω.
Χειρουργική επέμβαση για οσφυϊκή οστεοχονδρωσία
Η χειρουργική μέθοδος χρησιμοποιείται παρουσία σοβαρών επιπλοκών όπως η μεσοσπονδυλική κήλη. Γίνεται μερική ή πλήρης αφαίρεση του κατεστραμμένου μεσοσπονδύλιου δίσκου (δισκεκτομή), όπως προβλέπεται στο χειρουργικό πρωτόκολλο.
Οι ενδείξεις για χειρουργική επέμβαση είναι:
- έντονος και επίμονος πόνος που δεν μπορεί να ανακουφιστεί με φάρμακα για ένα μήνα.
- μεγάλο μέγεθος της κήλης και η επίδρασή της στον νωτιαίο μυελό.
Η οστεοχόνδρωση είναι πιο εύκολο να προληφθεί παρά να θεραπευθεί. Όπως κάθε παθολογία, είναι δυνητικά επικίνδυνη με σοβαρές επιπλοκές. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι περισσότερο ή λιγότερο πλήρης ανακούφιση από αυτή την παθολογία είναι δυνατή στα πιο πρώιμα στάδια, όταν η επίδραση παραμόρφωσης στους μεσοσπονδύλιους δίσκους είναι ελάχιστη. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορούμε μόνο να μιλήσουμε για ανακούφιση από τα συμπτώματα και διατήρηση μιας κατάστασης του σώματος που επιτρέπει σε κάποιον να ζει και να εργάζεται κανονικά.